Kapitel 13

D’Psalme uf Schwyzertüütsch.

D’Schwyzer reded en Sproch, wo sie ned schriebed, und schriebed eini, wo sie ned gern reded.

Wenn en Reisende am Hauptbahnhof z’Züri achunnt und denn en Schwyzer nachem Wäg fröget, chunnt er d’Antwort i guetem Tüütsch über mit emene Schwyzer Akzänt, wo schön tönt und überraschendi Wändige dinne het. Er meint denn, das sigi Schwyzertüütsch – und tüüscht sich. Das, wo ner nämlich ghört, isch’s Hochtüütsch vo de Schwyzer, ihri Amtssproch.

Wenn zwoi Schwyzer mitenand reded, denn bruched sie d’Umgangssproch, s’Schwyzertüütsch. De Reisendi verstoht denn kes Wort. Schwyzertüütsch lern mer bubiliecht als Chind, oder gar ned.

I dere Wuche d’Psalme uf Schwyzertüütsch. VolksLäse wünscht en frohi Wiehnachte!